Een horizon verder

ze nam uit het zand

een schelp
een stukje
van wat eens was de zee

ze schreef er letters mee
op het verlaten
strand

letters in het zand

niemand zou ooit lezen
behalve de wind
en de zee

maar die zijn allang vergeten
weten niet
nemen slechts mee

ze staart nu naar het water
ziet er al haar vroeger in

ze kijkt een horizon
verder naar later

en laat waaien
de herinnering

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *